11/11/2007 - ŞİMDİLERDE EĞRETİ BİR YÜREK TAŞIYORUM GÖĞSÜMDE...
Hayal kurmayı çok severim ben...
Bunu sana hiç söylememiştim sanırım.Vakit olmamıştı belki de...
Kimse bilmez ama uyuyamadığım gecelerde de hayal kurarım çocukluğumdan beri.
Çocukken ne de güzel hayallerimiz vardı...
Bazen arkadaşımda görüp te çok beğendiğim bir oyuncağın benim olduğunu hayal ederdim.Bazen de ormanlık bir alanda bisikletime binerken uzun,sarı saçlarımın rüzgarda dalgalandığını...
Çok küçükken sahip olduğum 3 tekerlekliyi saymazsak,hiç bisikletim olmadı benim.Uzun,sarı saçlarım da yok ya,hayal işte,adı üstünde,
çocukluk...
İnsan büyüdükçe hayaller de büyüyor tabi,değişiyor.Biriktirdiğim harçlıklarımla anneme bir hediye aldığımı hayal ettim ve onu çok mutlu ettiğimi.Okulda elde edeceğim başarıları hayal ettim sonraları.Büyüyünce ne olacağımı(!)hayal ettim.
Evet,bisikletim olmadı belki,ama hayallerimin çoğuna kavuştum ben,sahip oldum...
Sonra sen misafir oldun hayallerime.Kim olduğunu bilmiyordum,neye benzediğini,gözlerinin rengini... Bilmiyordum,tanımıyordum seni...
Ama hayallerimin en özel konuğuydun,bana aittin,kimseye söylemediğimdin,seni senden bile gizlediğimdin,birgün gerçek olmasını beklediğim hayalimdin sen...
Biliyordum,birgün mutlaka gelecektin.Ve ben öğrenecektim gözlerinin rengini,gelecektin...
Artık sen tek hayalimdin...
En güzel hayalim sendin!
Birgün ansızın karşımda buluverdim seni,hayallerimden çıkıp gelmiştin nihayet,orda tam karşımdaydın işte.Önce sıcacık gülümsedin,sonra gözlerime baktın,yüreğime...Elini uzattın hiç birşey söylemeden,hayır hayal değil gerçektin,elini uzattın.Anladım ne istediğini.Hiç tereddüt etmedim,çıkardım göğsümden ve avuçlarına bıraktım ürkek yüreğimi...
"Al" dedim,"Al senin olsun."
"Hep senindi zaten..."
Hayal değildi üstelik,yanımdaydın,yanındaydım,yüreğim ellerindeydi...
Sen geldin ve ben hayal kurmayı bıraktım.Yanımdaydın işte,benimdin.Gözlerinin rengini de öğrenmiştim artık,yeşildi.Baktıkça kendimi derinliğinde kaybettiğim yeşil gözlerin vardı,aslında belki de kendimi bulduğum...Yeşil gözlerin vardı...
Öyle güvende hissediyordum ki kendimi,yüreğimi ellerine bırakıştım ya hani...Bunu bilmek öyle güzeldi,sadece varlığın bile öyle mutluluk vericiydi ki,ben bundan daha güzel birşeyin hayal edilebileceğini bile hayal edemez hale gelmiştim.
Sen hayallerimin doruk noktasıydın.
Senden ötesi yoktu hayallerime yol olarak.
İşte bundan,sen geldin,yanımdaydın ve ben hayal kurmayı bıraktım.
Sonra...
Sonra gittin!
Gelişin gibi apansız,birdenbire,daha ben "Hayallerim..."bile diyemeden...
Gittin,geldiğin gibi sessizce...
Sadece " Al" dedin,
"Al,bu benim için çok fazla..."
Ve avuçlarıma koyuverdin yaralı yüreğimi.
Oysa daha hayallerimi bile anlatamamıştım sana.Öyle apansız olmuştu ki gelişin,şaşkına dönmüştüm ben,sadece yanımda olduğunu düşünebiliyordum,oysa söyleyecek o kadar çok şey vardı ki...
Ama tek kelime bile etmeme fırsat vermeden gittin sen.
Gidişini seyrettim ben bir süre hiç kıpırdamadan,gözlerimde yaş,ellerimde yüreğim...
Göğsüme yerleştirmek istedim tekrar yüreğimi,olmadı.
Baktım,bazı yerlerinde parçaları eksikti,anladım,seninle beraber kopup gitmişlerdi.Eski güzelliği de yoktu üstelik,üzerinde çizikler vardı,ince ince kanıyordu ağlar gibi.Ne kadar da yıpranmıştı.
Tekrar denedim yerine koymayı,uğraştım biraz,oldu bu sefer,ama eğreti durdu işte,eskisi gibi değildi yine de.
Ondandır ya,şimdilerde eğreti bir yürek taşıyorum göğsümde...
Sen gittin ve ben geri döndüm hayallerimde yaşamaya,hayallerimle yaşamaya...
Hayır,ne başka birşey düşleyebildim senden sonra,ne de bir başkasını misafir edebildim hayallerime.Buna gücümün yeteceğini bile hayal edemiyordum zaten.
Vazgeçilmez konuğu sendin yine hayallerimin,ne yapayım,hayal gücüm seninle sınırlıydı benim.
Buna da alıştım ama.Sen olmasan da seni hayal etmeyi,seninle hayallerde yaşamayı da sevdim ben.O yeşil gözlerini gözlerimin önüne getirmeye gücümün yettiğine sevinebildim.Mutlu bile oldum seni düşlerken...
Ama şimdi...
Şimdi hayallerimi istiyorlar benden.Hayallerimdeki -sen-i istiyorlar,başka renkte bir çift göz girsin istiyorlar hayallerime.
'Başka renkte bir çift göz...'
Hayal etmesi bile ne kadar korkunç!
Hayır vermem,vermem hayallerimi!
Onları da yitirirsem eğer,benden geriye hiç birşey kalmaz.
Dokunmasınlar bana,ben mutluyum böyle.
Umutluyum belki de...
'Belki birgün,birgün tekrar...'
Hayır,biliyorum,bunlar sadece bir hayalden ibaret.
Gelmeyeceksin!!!
Hayallerimde sen,gözlerimde yeşili gözlerinin,göğsümde eğreti bir yürek...
Hala tutunabiliyorum hayata.
Yaşıyorum işte sen olmasan da.
Hayallerim benimle ya...
Şimdilerde göğsünde eğreti bir yürek taşıyan birini görürseniz biryerlerde,anlarsınız,
O benim işte!...
| 
